SAR – ratownictwo morskie

with Brak komentarzy
System ratownictwa w Norwegii

Położenie geograficzne Norwegii, jej niezwykle długa linia brzegowa, znaczny ruch komercyjny i turystyczny oraz liczne instalacje na morzu przeznaczone do poszukiwań i wydobycia złóż ropy i gazu ziemnego, stawiają szczególne wymagania dla służb ratowniczych. Ratownictwo morskie od lat organizowane było w oparciu o dobrowolne zaangażowanie społeczności lokalnych, a już pod koniec dziewiętnastego wieku powołano do życia stowarzyszenie ratownicze Norsk Selskab til Skibbrudnes Redning.
Dzisiaj służby ratownictwa tworzą w pełni zintegrowany system, działający na podstawie wewnętrznych przepisów i międzynarodowych umów, a podlegający Ministerstwu Sprawiedliwości. W jego skład wchodzą organizacje rządowe (policja, ratownictwo medyczne, straż pożarna, straż wybrzeża, obrona cywilna i siły zbrojne) oraz liczne organizacje ochotnicze, wspomagające w razie potrzeby akcje ratunkowe. System ten swoim działaniem obejmuje zarówno tereny lądowe jak i wody okalające Norwegię, ale tutaj opisana zostanie jego część związana z ratownictwem morskim.

Hovedredningssentralen

Akcje poszukiwania i ratowania życia na morzu koordynowane są przez Główne Centra Ratownictwa (Hovedredningssentralene) w Sola koło Stavanger oraz Bodø, których obszar odpowiedzialności rozgranicza równoleżnik 65o N. Centralom podlegają radiowe stacje brzegowe zajmujące się komunikacją z jednostkami na morzu, rozmieszczone w Tjøme, Farsund, Rogaland, Bergen, Florø, Ørlandet, Bodø, Vardø i na Svalbardzie.
Istotnym elementem SAR jest eskadra lotnicza 330 z dowództwem w Sola i oddziałami w Rygge, Florø, Ørland, Bodø i Banak, dysponująca dwunastoma helikopterami Sea King (trwa proces ich wymiany na model AW101). Jest to jednostka wojskowa, której głównym zadaniem jest ratownictwo.

Redningsselskapet

System SAR dopełniają organizacje ochotnicze, w szczególności Redningsselskapet stowarzyszająca ratowników morskich. Posiada ona ponad pięćdziesiąt statków ratowniczych rozlokowanych wzdłuż wybrzeża Norwegii. W razie potrzeby jednostki te są angażowane w akcje ratunkowe na morzu, a na co dzień służą pomocą na wodach przybrzeżnych. Asysta jest udzielana jachtom turystycznym w ramach opłacanego abonamentu, co jeśli nie przekracza trzech godzin, nie pociąga za sobą dodatkowych kosztów.

Jak wezwać pomoc

Poza standardowymi kanałami wzywania pomocy (UKF kanał 16, EPIRB, DSC etc.), można zadzwonić na numer:

  • 120 – numer alarmowy stacji brzegowych Kystradio
  • 51 51 70 00 – Hovedredningssentralen Stavanger
  • 75 55 90 00 – Hovedredningssentralen Bodø
  • 112 – numer alarmowy

Pod numerem 02016 funkcjonuje całodobowa służba Redningsselskapet, którą można prosić o asystę, bądź uzyskać informacje związane z żeglugą w danym rejonie.

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

wpDiscuz